1919
Ungmennafélagið Neisti var stofnað 24. febrúar 1919. Þetta er skráð í fundargerðarbók nr. 2 en elsta fundargerðarbókin mun vera týnd. Séra Jakob Jónsson frá Hrauni segir í ævisögu sinni: „Georg Jónsson frá Strýtu stofnaði Ungmennafélagið Neista.“ Í ævisögum Eysteins Jónssonar fyrrverandi ráðherra og Ríkarðar Jónssonar myndhöggvara segir að formaður fyrstu árin hafi verið Georg Jónsson á Strýtu. Auk hans eru nefndir Sigurður Thorlacius á Búlandsnesi og Jakob Jónsson sem forystumenn í félaginu. Fyrstu árin eftir stofnun starfaði félagið af miklum þrótti og gekkst það fyrir leiksýningum, málfundum, álfabrennum, og annarri skemmtan auk þess að halda úti skrifuðu blaði. Leikstarfsemin blómstraði á þessum árum og margir góðir leikarar voru á Djúpavogi á þeim árum. Sigurður Thorlacius, einn af stofnendum Neista, skrifaði leikgerð úr sögunni „Maður og kona“ eftir Jón Thoroddsen og var það e.t.v. í fyrsta sinn sem efni sögunnar var flutt í leikritsformi.
Georg Jónsson
Georg Jónsson fæddist á Strýtu þann 24 febrúar 1895, sonur hjónanna Jóns Þórarinssonar og Ólafar Finnsdóttur. Systkini hans voru Ríkarður, Björn, Finnur, Karl og Anna. Fram til tvítugs vann hann við búskap á Strýtu auk þess að stunda sjómennsku. Árið 1916 hóf hann svo nám á Hvanneyri. Georg lauk svo burtfararprófi frá Hvanneyri 1918 eftir tveggja vetra nám með góðri einkunn og hafði skólastjóri orð á þvl að slikan afbragðs nemanda hefði hann ekki haft fyrr. Georg var sagður mjög sérstæður maður að manngildi, vinnuglaður, harðduglegur og vammlaus. Georg var gleðimaður mikill og félagslífið á Hvanneyri hafði ekki dregið úr þvi. Er heim kom var hann einn helsti baráttumaður fyrir stofnun ungmennafélags á Djúpavogi og fyrsti formaður þess. Hann vann af óbilandi áhuga í ungmennafélaginu, setti upp sjónleiki og lék sjálfur aðalhlutverkið og var leikstjóri. Að þessu var gerður góður rómur og fólk úr nærliggjandi byggðarlögum sat ekki af sér skemmtanir ungmennafélagsins. Hann stóð einnig fyrir byggingu á félagsheimili á staðnum og á tilsettum tlma reis það af grunni, mest allt var unnið í sjálfboðavinnu og félagarnir deildu kostnaðinum með sér svo þegar upp var staðið þá var ,,Neisti“ en það var nafn hússins og félagsins skuldlaust. Þetta hús stóð í um 60 ár og þjónaði fólkinu í héraðinu dyggilega og bar vott um stórhug og dugnað aldamóta æskunnar. Georg var einnig einn af hvatamönnum að stofnun Kaupfélags Berfirðinga og sat hann í fyrstu stjórn þess. Árið 1927 kvæntist Georg Margréti Kjartansdóttur frá Önundarfirði og fluttu þau sama ár að Laugabökkum í Ölfusi en frá árinu 1931 bjuggu þau á Reynistað í Skerjafirði. Georg lést þann 24. Mars 1981.
Álfabrennur
Þess má geta að Ríkarður Jónsson myndhöggvari og bróðir Georgs Jónssonar hafði miklar mætur á álfabrennunum sem Neisti stóð fyrir og fékk hann m.a. hlutverk álfakóngs á meðan hann bjó á Djúpavogi. Kvæði Ríkarðs, Álfadans var fyrst flutt á þrettándandum árið 1923 og sungið við lagið Máninn hátt á himni skín.
Álfasöngur
Búlandstindur brúnahvass brýnir í skýjum nöf, eins og gamall gylfi gnæfir ‘ann yfir höf.
Tökum sprett klett af klett, kyndum bál á ís, norðurljósin prýða vora paradís.
Nú er bjart um Búlandstind, blika norðurljós; út úr hömrum halda huldusveinn og drós.
- viðlag.
Dýrðarmyndir, drottinn minn, dregur þú á fjöll, ó hve undrafögur er þín konungshöll.
- viðlag.
þjóta yfir himinhvolf heiðskír norðurljós, eins og álfar bruna um ísa lands og sjós.
- viðlag.
Líttu á íslands furðufjöll fimbulræn og dul, eins og andlitsrúnir á óldnum kynjaþul.
- viðlag.
Líttu á Islands fimbulfjöll full af vættum lands; huldukongur heldur helgan jóladans.
Dönsum þjett, ljúft og ljett, Ijóma slær á svell; heyrirðu ekki huldu-fáka hófaskell.
þýtur út úr herjum hól huldumeyja fans, álfabiðlar blíðir bjóða þeim í dans.
- viðlag.
Heill þjer, kongur huldulands, heill sje þinni drótt, nú skal hátíð halda hinstu jólanótt.
- viðlag.
þjer í ljóða og listaheim lúta tignir menn,
um þig kappar kveða kvæðin tvenn og þrenn.
- viðlag
Slær um ljóða og listaheim ljóma af þinni höll út um höf og eyjar upp um dali og f jöll.
- viðlag.
Veit jeg út um allan heim áttu gullin spor;
huldugígjur gullu, gladdist sála vor.
- viðlag.
Dansar huldudrotningin dátt um freðinn völl, álfasöngvar óma upp um dali og fjöll.
Dönsum þjett, ljúft og ljett, ljóma slær á gljá, lengi brennur ástareldur álfunum hjá.
Áðan kysti’ ún konginn sinn kýmileg á brún, og frá ungum sveini öðrum rændi hún.
- viðlag.
Víst er ást og æfintýr alheims náðargjöf, því er álfum unnað út um lönd og höf.
- viðlag.
Ungmennafélagshúsi var komið upp á Djúpavogi árið 1924 á grunni Suðurkaupstaðar en það var að sjálfsögðu gert af mjög litlum efnum og ýmsar aðferðir hafðar til fjáröflunar. Voru meðal annars gefin út allsérkennileg „skuldabréf“ fyrir „ánum“ og hljóðuðu þau þannig: Herra Jón Jónsson á innistandandi hjá Ungmennafélaginu Neista á Djúpavogi 25 krónur, sem er óuppsegjanlegt lán frá lánveitanda hálfu og vaxtalaust. Til staðfestu ritaði félagsstjórnin nöfnin sín.
Djúpavogi 2. október 1924.
Sigurður Thorlacius, formaður Eysteinn Jónsson, ritari Guðmundur Finnsson, gjaldkeri
Samkomuhúsið hlaut nafnið Neisti en skv. fasteignamati 1930 var húsið byggt úr timbri og járnvarið, bæði útveggir og þak. Það var ein hæð með risi (1,5 m) á lágum sökkli (0,8 m), 11,3 m á lengd, 6,3 m á breidd og 2,5 m að vegghæð. Í húsinu voru ekki önnur rými en „Salurinn“, sem notaður var til „fundarhalda og skemmtana“. Í honum var trégólf, ofn og járnpípa í stað reykháfs. Áþekk lýsing var gefin á húsinu 1940, en árið 1943 var það stækkað nokkuð með því að byggt var við austurenda þess. Neisti var aðalsamkomuhús þorpsbúa í hálfa öld og fóru þar fram fundahöld, leiksýningar, dansleikir og fleira, en húsið stóð til ársins 1987 þegar það var rifið.
1930 – 1939
Nokkuð virðist hafa dofnað yfir starfsemi félagsins eftir brottför þeirra manna sem stofnuðu félagið því 6. nóvember 1932 var haldinn fundur í ungmennafélagshúsinu til að endurvekja
félagið Neista. Nýr formaður var kosinn, frú Guðlaug Sigurðardóttir í Dölum (kona Árna Árnasonar læknis). Málshefjendur á þessum fundi voru Jón Sigurðsson, síðar kaupfélagsstjóri og Árni læknir. Starfsemi félagsins virðist síðan mjög blómleg allt til ársins 1938, margir fundir haldnir og tekist á við mörg verkefni m.a. vor sýnd leikritin „Frænka Charley´s“ árið 1933 og „Hringurinn“ eftir Ingibjörgu Hjörleifsdóttur frá Starmýri árið 1935.
Á fundi 19. febrúar 1933 var samþykkt að halda samkomu á sjómannadaginn ár hvert til ágóða fyrir Slysavarnarfélag Íslands. Á þessum árum er einnig oft minnst á samkomu 1. desember.
Sama ár var einnig samþykkt „að lána húsið (Neista) til dansleikja fyrir 15 krónur og skal þá hreingjörning, ljós og hitun koma á félagsins bak.“ Tveimur árum seinna virðist heimskreppan hafa þrengt kosti manna og var húsið leigt til dansleikjahalds fyrir 2 krónur. Kom fram á fundi að þetta væri of lítið. Næsta ár var svo ákveðið að hækka leiguna upp í 5 krónur
Á fundi 3. desember 1933 kom fram tillaga um að efna til sundkennslu við Breiðavog. Á þessum fundi var Þórarinn Sveinsson leikfimikennari frá Norðfirði beðinn að segja frá starfsemi íþróttsambands Íslands. Var samþykkt á fundinum að sækja um inngöngu í ÍSÍ. Þórarinn Sveinsson virðist hafa verið á Djúpavogi haustið 1933 og var fólk frætt um íþróttir, leikfimi og sund. Er þess getið í fundargerð að hann hafi kennt fólki leikfimisæfingar til notkunar heima. Þá virðist ljóst að Þórarinn hefur kennt sund í Breiðavogi sumarið 1934.
Bókað er að 37 manns tóku þátt í námskeiðinu og var kennarinn ánægður með árangurinn. Ekki er vitað hvernig sundkennslu var háttað árin 1935 og 1936 en á fundum er ákveðið snemma árs bæði þessi ár að efna til sundkennslu í Breiðavogi.
Á fundi 14. febrúar 1934 sagði Jón Stefánsson, kennari og skólastjóri frá tilmælum ýmissa gamalla Berfirðinga sem búsettir voru í Reykjavík, hvort Neisti vildi ekki beita sér fyrir að komið yrði upp trjáræktarreit á heppilegum stað. Málinu var vísað til stjórnar. Líklegt má telja að þarna sé fyrst talað á fundi um skógrækt á Djúpavogi. Á næsta fundi, 11. mars var skógræktarmálið rætt en talið var að skógrækt yrði of viðamikið og kostnaðarsamt verkefni fyrir félagið þar sem það hafði tekið að sér annað fjárfrekt verkefni, að koma upp aðstöðu til sundkennslu við Breiðavog. Fólk var þó velviljað hugmyndinni og taldi ekkert því til fyrirstöðu að félagar í Neista tækju þátt í skógræktinni þótt félagið gæti ekki staðið undir henni fjárhagslega. Sama ár voru kynntar handknattleiksreglur sem félaginu höfðu borist frá Íþróttasambandi Íslands og voru félagar hvattir til að nema íþróttina og hafa hana til skemmtunar að sumarlagi þegar gott er veður. Seinna sama ár ræddi Árni læknir um Breiðavoginn og sundkennsluna. Kvað hann að þyrfti að athuga sundstaðinn og setja sig inn í hvað þyrfti að gera svo sem mæla hitann í vognum á ýmsum tímum og jafnframt athuga lofthita til samanburðar, rannsaka heilnæmi vatnsins, athuga dýpið og botninn o.s.frv. Þá taldi hann rétt að skrifa nágrannafélögum og setja þau inn í málið.
Í mars 1934 má lesa tilkynningu frá Í.S.Í. þess efnis að Ungmennafélagið Neisti hafi nýlega gengið í Íþróttasamband Íslands og að félagar séu 41.
Árið 1935 barst félaginu erindi um þáttöku í að stofna samband meðal ungmennafélaga á Austurlandi og var erindinu var vel tekið og má leiða líkum að því að með þessu hafi verið lagður grunnur að stofnun Ungmenna og íþróttasambands Austurlands.
Breiðivogur var notaður til sundiðkunar og sundkennslu áður en sundlaugar urðu aðgengilegar.
- október 1935 var rætt erindi um að styrkja sundlaugarbyggingu við Eiðaskóla. Lýsti fundurinn einróma ánægju sinni yfir að hreyfing skuli vera komin á þetta mál en treysti sér ekki til að leggja fram fé að svo stöddu.
Í Morgunblaðinu þann 23. Ágúst 1935 mátti lesa eftirfarandi dagbókarfærslu: Sundnámskeið. Nýlega er lokið þriggja vikna sundnámskeiði á vegum Ungmennafjelagsins Neista á Djúpavogi. Nemendur voru 40 á aldrinum frá 8 ára, og allir úr þorpinu, en kennari var Þórarinn Sveinsson frá Kirkjubóli í Norðfirði. Sundlaugin var Breiðivogur, sem áður lá inn úr Hamarsfirði, en er nú stöðuvatn, girt sandrifi. Tíð var óhagstæð fyrir sundkenslu, vatnshiti 10—15 stig á Celcius, en árangur talinn góður.
Í lok árs 1935 var svo sjóneikurinn Hringurinn sýndur í Neista í leikstjórn Stefáns Sigurðssonar frá Strýtu.
Í upphafi árs 1936 eru stjórnarmenn Neista sammála um að halda áfram sundkennslu um sumarið og er svo bókað í fundargerðarbók: „ Eins og áður er vikið að, taldi sundkennari vonum betri árangur af starfi sínu síðastliðið sumar. En þó einhver árangur hafi orðið, er hann vitanlega ekki nema vísir í áttina til að hægt sé að segja að þeir sem þátt tóku í námskeiðinu geti syndir heitið. Lítur stjórnin svo á að það sé siðferðisleg krafa á hendur
félaginu að það gangist fyrir því að áfram sé haldið á næsta sumri og vonum við þá, ef
sæmilega hittist á með veðráttu að telja megi að komið sé að áfanga“.
Í febrúar 1938 var haldinn aðalfundur í Neista. Voru þar lesnir upp reikningar og kosin ný stjórn. Eftir þennan fund finnst ekkert bókað um starfsemi ungmennafélagsins í nokkur ár eða allt til 1943. Starfsemin virðist hafa verið í einhverri lægð á þessu tímabili en þó er vitað til þess að einhver starfsemi hafi farið fram, a.m.k. dansleikjahald í Neista.
1940 – 1949
Þann 7. september 1940 tók hreppsnefnd Búlandshrepps fyrir erindi frá Guðmundi Finnssyni (einum af stofnanda Neista) og Jakobi Gunnarssyni um að hreppurinn taki að sér umsjón ungmennafélagsins þar sem téð félag teljist dautt. Svo virðist sem þetta erindi hafi verið samþykkt því hreppsnefndin ákveður næsta vor gjaldskrá fyrir leigu á Neista auk þess sem samþykkt var erindi frá Jónatani Lúðvíkssyni að fá leigðan Neistakjallarann til smíða.
- janúar 1943 er boðað til fundar í barnaskólanum til að ræða stofnun ungmennfélags. Líklega eru upphafsmenn þessa fundar sér Pétur T. Oddsson sem er málshefjandi og Guðmundur H. Pálsson skólastjóri og kennari sem er fundarritari. Málshefjandi, sér Pétur, kvað það ekki vansalaust að ekkert ungmennafélag væri í þorpinu. Lagði hann til að kosin yrði 5 manna stjórn og henni falið að setja félaginu lög. Var þetta samþykkt. Lög í 12 greinum munu fljótlega hafa verið samin og eru bókuð í fundargerðarbók. Guðmundur Pálsson var kosinn formaður félagsins. Eftir þetta virðist félagið hafa starfað nokkurn veginn samfellt til þessa dags, þótt upp og ofan hafi gengið á stundum.
Þann 8. maí 1943 er samykkt á fundi að ungmennafélagið Neisti gangi í Ungmenna og íþróttasamband Austurlands.
Töluverður kraftur virðist hafa verið í starfseminni fyrst eftir að félagið var endurvakið og í 2. tölublaði Einingar árið 1944 má lesa eftirfarandi:
Frá Djúpavogi. Skólastjórinn á Djúpavogi, Guðmundur H. Pálsson, skrifar um íþróttastarfsemi þar a staðnum: „Ungmennafélagið Neisti, sem endurvakið var hér fyrir réttu ári, hafði íþróttanámskeið um mánaðartíma á síðastliðnu hausti. Kennari var Haraldur Hjálmarsson frá Brekku í Mjóafirði. Nemendur voru 35 fullorðnir konur og karlar. Var þetta mjög góð þátttaka eða allir ungir menn og allar stúlkur upp í fertugar frúr, en auk þess nutu börn á skólaaldri kennslu íþróttakennarans þennan tíma. Ýkjur eru það engar, þótt sagt sé, að áhugi hafi verið mjög góður, sérstaklega hjá kvenfólkinu. — Námskeiðinu lauk með myndarlegri sýningu.
Síðan hefur verið haldið við æfingum eftir ástæðum og tækifærum. Áhugi fyrir iþróttum er mikill og er reynt að bæta aðstöðuna til íþróttaiðkana eftir þvi sem tök eru á. Sérstakur áhugi ríkir hér hjá börnum og unglingum í vetur fyrir skautaíþróttinni. Hér eru líka tilvalin skautasvæði, svo að óvíða munu betri.“
Á stríðsárunum náði knattspyrna töluverðum vinsældum á Djúpavogi en þá dvöldu á staðnum Breskir hermenn og var þá aurinn á milli gamla skólans og gömlu kirkjunnar notaður sem knattspyrnuvöllur. Hermennirnr klæddust gjarnan matrósafötum og dvöldu þeir á Framtíðinni, einn þeirra hafði spilað við góðan orðstí í Englandi og tók hann að sér að veita mönnum tilsögn í grunnatriðum knattspyrnunnar.
1943 er samþykkt að kaupa tæki til frjálsíþrótttaiðkana og Þorsteinn Einarsson íþróttafulltrúi kemur á Djúpavog og athguar svæði fyrir væntanlegan íþróttavöll. Best leist honum á
„melsléttuna“ fyri utan Bóndavörðuhraun. Nokkuð var unnið á þessu svæði, sennilega mest af sjálfboðaliðum, m.a. fóru stúlkur oft þangað og tíndu grjót af vellinum þannig að hægt væri að stunda handbolta þar en vitað er að þarna var leikinn bæði handbolti og fótbolti.
Ungmennafélagið lét sig mörg mál varða á þessum árum og í fundargerð þann 2. apríl 1944 má lesa eftirfarandi: „Um stofnun lýðveldis á Íslandi. Framsögu hafði Guðmundur Pálsson. Rakti hann sögu Íslands í stórum dráttum frá landnámsöld og fram á vora daga. Fleiri tóku ekki til máls. Því næst bar Guðmundur Pálsson upp svohljóðandi tillögu: Fundur í U.M.F. Neista haldinn 2. Apríl 1944 lýsir sig fylgjandi því að stofnað verði lýðveldi á Íslandi þann 17. júní næstkomandi og skorar á alla ungmennafélaga að vinna að því að jákvæð þátttaka í væntanlegri þjóðaratkvæðagreiðslu um niðurfellingu dansk – íslenska sambandslagasáttmálans og stofnun lýðveldis verði sem mest. Tillagan var samþykkt
einróma“.
Hópur skólabarna, börn fædd 1929 og 1930 var við sundnám á Eiðurm vorið 1944. Þá mun hafa verið ákveðið að framfylgja sundskyldu til fullnaðarprófs. Sagt er að börn af Djúpavogi, Breiðdal og Stöðvarfirði og úr Jökulsárhlíð hafi verið í þessum sundhóp. Það er fyrsti barnahópur sem fer frá Djúpavogi að Eiðum til að læra að synda. Sennilega hefur þetta námskeið byrjað snemma í júní og Breiðdalsheiði var ekki bílfær svo snemma sumar. Það var því miklum erfiðleikum bundið að komast upp að Eiðum á þessum árstíma, enginn vegur inn fyrir Berufjörð eða yfir Kambaskriður. Gripið var til þess ráðs að fara á bát yfir Berufjörð síðdegis og gista á Krossi næstu nótt. Daginn eftir kom Hafsteinn Jónsson úr Breiðdal á vörubíl með bekkjum á palli og var tjaldað með segli yfir. Hafsteinn safnaði saman börnum af svæðinu og ók með þau upp að Breiðdalsheiði. Síðan var gengið yfir heiðina og þar var kominn bíll undir stjórn Sigfúsar Kristinssonar sem tók hópinn og flutti hann út að Eiðum.
Ferðin að Eiðum tók þannig rúman sólarhring. Heimleiðin varð auðveldari að því leyti að þá var Breiðdalsheiði orðin bílfær.
Viðhald samkomuhússins er algengt umfjöllunarefni á fundum. Árið 1944 fékk Neisti úthlutað 4.300 krónum úr íþróttasjóði til endurbóta á samkomuhúsinu Neista. Í 2. Tölublaði Skinfaxa árið 1944 kemur svo fram að Umf. Neisti Djúpavogi hafi endurbætt samkomuhús sitt og lagt fram 40 dagsverk í vinnu. Ári síðar segir svo í Skinfaxa að Umf. Neisti, Djúpavogi, hafi lokið endurbyggingu á samkomu- og iþróttahúsi og að félagsmenn hafi lagt fram 75 dagsverk í sjálfboðavinnu.
Félagsheimilið Neisti var í gegnum tíðina notaður til ýmissa mannamóta og af einu slíku tilefni orti Jakob Gunnarsson í Fögruhlíð á Djúpavogi Neistabrag:
Neistabragur (Höf: Jakob Gunnarsson frá Fögruhlíð)
Það á að verða dömuball um helgina hef ég heyrt Í húsinu hans Neista sem vel er niður reyrt
Það fýkur ekki af grunninum þó hvarflað sé í hring En hoppað dansað leikið sér á gólfinu allt um kring.
Það eiga að verða veitingar kaffi og kökur með Kristín máske bakar og getur líka skeð Jólabrauðið bakar eflaust Jónína hans Sveins Jafn vel líka kleinur og sódaköku eins
Hver bakað hefur kökuna ég veit ei fyrir víst
Ég verð að komast eftir því sem allra allra fyrst Guðný og hún Dóra held ég baki hana best
Og búana út í alla staði og það er vanda mest
Glóðvolgar pönnukökur piltar líka fá Píkurnar þær veita með sultu ofan á.
Og lagkökuna stóru með feikna fluða skúm Og fylla sig af henni þar til hafa ei meira rúm.
Næsta ár, 1945 var aftur lagt upp með hóp barna til að læra sund á Eiðum. Sú ferð var farin undir stjórn Guðmundar H. Pálsson og Ásdísar Steinþórsdóttur, ungra kennara á Djúpavogi. Að þessu sinni var farið með Súðinni til Reyðarfjarðar. Súðin var strandferðaskip og hafði það orð á sér að hún væri lengi í förum. Börnunum var komið fyrir niðri í lest. Sennilega hafa öll farþegarými verið full og líka þótti ódýrara að senda krakkana þannig enda var algengt á þeim árum að fólk ferðaðist í lestum strandferðaskipanna. Ekki var líðanin of góð, margir fundu fyrir sjóveiki og meðal flutnings í lestinni voru nokkrar tómar líkkistur sem áttu að fara eitthvað austur á land. Nokkur barnanna fundu fyrir talsverðum óhug að leggjast til hvíldar við hliðina á líkkistum og ekki bætti það úr sjóveikinni. Ferðin frá Djúpavogi til Reyðarfjarðar tók heilan sólarhing. Þegar námskeiðinu lauk var farið heim á bíl um Breiðdalsheiði, eins og árið áður, suður á Berufjarðarströnd. Bátur sótti hópinn, annað hvort í Steinaborgarvog eða Þiljuvallahöfn.
Árið 1945 fékk Neisti svo úthlutað 6000 kr úr íþróttasjóð vegna íþróttavallar og 1000 kr vegna íþróttahúss en ekki er vitað hvernig þessum fjármunum var ráðstafað.
Í Skinfaxa árið 1946 kemur það fram að eitt stærsta verkefni Neista árið 1945 hafi verið uppsetning Neista á hinum kunna sjónleik Hinrik og Pernilla.
Ungmennafélagið Neisti hefur ekki eignast landsliðsmenn í íþróttum en þó hafa tveir einstaklingar fæddir og uppaldir á Djúpavogi komist í landslið. Annar þeirra var Jón Ólafsson frá Hamri. Jón varð stigahæsti einstaklingurinn í frjálsum íþróttum á Landsmót UMFÍ árið 1946 og var hann þá valinn í keppnislið Íslands á Evrópumeistaramótinu í Ósló það sama ár. Þar keppti hann með níu öðrum Íslendingum og margir þeirra voru þá orðnir þekktir meðal þjóðarinnar. Hann keppti síðan með landsliðinu á mótum í Svíþjóð að Óslóarmótinu loknu. Þær greinar sem Jón lagði áherslu á voru kúluvarp, kringlukast og hástökk.
Ungmennafélagið Neisti stóð fyrir Happdrætti árið 1946 og var dregið þann 1. júlí það ár hjá sýslumanninum i Suður-Múlasýslu. Vinningaskráin var eftirfarandi:
853: Reiðhjól,
1639: 100 krónur í peningum,
637: Karlmannsúr,
3178: Lindarpenni,
499: Skilvinda,
2445: Ljóðmæli Páls Ólafssonar, 1500: Ritsafn Einars H. Kvarans, 2854: Ísland í myndum,
2885: 100 krónur í peningum,
2635: 100 krónur í peningum.
Vinninganna má vitja til Kjartans Karlssonar, Djúpavogi, Guðmundar Pálssonar Ásvallagötu 2 eða Böðvars Steinþórssonar, matsveins, Hótel Borg.
Á þessum árum var ýmiskonar skemmtanahald það sem félagið fékkst helst við og var 1. des skemmtun t.d. árviss viðburður. Árið 1947 er það skráð í fundargerðarbók í fyrsta skipti, að til standi að halda upp á þjóðhátíðardaginn 17. júní og hefur ungmennafélagið Neisti séð um hátíðahöld þennan dag óslitið síðan 1947 að því að best er vitað. Íþróttaiðkun lenti hins vegar í einhverri lægð undir lok fimmta áratugarins.
Sumarið 1941 var í fyrsta sinn svo vitað sé háður knattspyrnuleikur á Djúpavogi en þá spiluðu Djúpavogsbúar gegn Breiðdælingum. Leikurinn fór fram á túni niðri í Blá og endaði leikurinn með sigri Djúpavogsbúa 1-0 en sigurmarkið skoraði Ásbjörn Karlsson.
Knattspyrnulið Djúpavogs: 1. Siggi í Hlíðarhúsi, 2. Dúddi í kaupfélaginu (Lúðvík) 3. Bulli (Guðjón Emilsson), 4. Bjössi Karls (Ásbjörn Karlsson) 5. Gunnar Bender 6 Björn Jónsson Teigarhorni 7. Bjössi í Lögbergi (Björn Gústafsson) 7. Jóhann í Ási 8. Dúddi í Lögbergi (Þórarinn Gústafsson) 9. Gestur Emilsson 10. Ásgeir Karlsson 11. Steingrímur Ingimundarson.
1950 – 1959
Á fyrsta fundi ársins 1950 var ákveðið að kaupa kvikmyndasýningavél fyrir félagið og var skipuð nefnd til að vinna að því máli. Þann 5. nóvember sama ár hittist nefndin og er þá rætt um hvort U.M.F. ætti að kaupa kvikmyndavél sem félaginu stendur til boða frá Vífilsstöðum og á að kosta ca kr 12 til 14 þúsund. Samþykkt var að kaupa vélarnar.
Í fundargerð frá 8. mars 1952 má lesa að leikritið „Seðlaskipti og Ástir verði tekið til sýningar
- Páskadag. Í sömu fundargerð kemur fram að formanni er falið að semja við Eyjólf Guðjónsson um laun fyrir kvikmyndasýningar og að sýningum verði komið í fastara og ákveðnara form.
Íþróttavallarmál og viðhald samkomuhússins voru síðan oft á dagskrá hjá Neistafélögum og var ýmist talað um völl sunnan við Rakkaberg, eða í Blánni. Frá 1957 og allt til ársins 1960 finnst ekkert skráð í fundargerðarbók félagsins.
1960 – 1969
Þann 22. Maí 1960 var aðalfundur félagsins haldinn og ný stjórn kjörin og var Ingimar Sveinsson gerður að formanni. Skuldir félagsins voru orðnar töluverðar og var eitt helsta verkefni stjórnarinnar að hlada ýmis konar skemmtanir og viðburði til þess að ná inn peningum svo hægt yrði að lækka skuldir. Þá mætti á fund kvikmyndastjóri félagsins, Eyjólfur Guðjónsson frá Framnesi og tilkynnti að magnari kvikmyndavélarinnar væri bilaður og því væru sýningartækin ónothæf, auk þess sem rukkun hefði borist frá Trípólíbíó. Skipuð var sérstök nefnd til þess að koma kvikmyndasýningarbúnaði í lag þannig að hægt yrði að hefja kvikmyndasýningar aftur.
Áhugi á íþróttaiðkun virðist hafa farið vaxandi á þessum tíma en á fundum var m.a. rætt var um að útbúa svæði í Blánni til íþróttaiðkunar, að stofnuð yrði sérstök íþróttanefnd og svo var fenginn íþróttaþjálfari sumarið 1961 til þess að sjá um íþróttaæfingar.
Þann 4. September 1960 var knattspyrnuvöllur Breiðdælinga við Staðarborg vígður og af því tilefni var háður knattspyrnuleikur milli heimamanna í Breiðdal og Djúpavogsbúa. Leiknum lyktaði með sigri Breiðdælinga 5 – 1. Liðin áttu það sameiginlegt, að Iiðsmenn þeirra höfðu haft lítil tækifæri til æfinga en liðin voru skipuð sjómönnum, bændum, kennurum og mönnum úr fleiri stéttum. Lið Djúpavogs (U.M.F. Neisti) var skipað þessum mönnum: Már Karlsson, Valgeir Vilhjálmsson, Hlífar Ákason, Árni Steingrímsson, Karl Steingrímsson, Kristján Jónsson, Esjar Stefánsson, Jón Ágústsson, Karl Emilsson, Stefán Aðalsteinsson. Markvörður: Óli Björgvinsson.
Í fundargerð ári síðar má svo lesa að félagsmenn hafi tvívegis keppt við Breiðdælinga í knattspyrnu og að báðir leikirnir hafi tapast en þeir hafi þó unnið það sem mest var vert að áhugi á íþróttinni jókst mjög.
Í sömu fundargerð má einnig lesa að skuldir hafi lækkað verulega síðasta starfsár. Á sama fundi kom fram að Baldur Bjarnason útvarpsvirki á Eiðum hafi náð að laga kvikmyndavélarnar og að Kristján Sigurðsson yrði skipaður sýningarstjóri og að kvkimyndasýningar myndu hefjast að nýju.
Sumarið 1962 var Stefán Arnórsson ráðinn þjálfari og var áherslan lögð á knattspyrnu og frjálsar íþróttir. Þá var árið 1962 ákveðið að kaupa keppnisbúninga fyrir félagið og var Má Karlssyni og Hreini Jónssyni falið að velja og útvega búninga þar sem þeir ættu ferð til Reykjavíkur fyrir höndum.
Á þessum tíma er rætt um að stækka hús félagsins en jafnframt er búið að skipa í byggingarnefnd vegna nýs félagsheimilis. Stór hluti af starfsemi stjórnar snerist á þessum árum um rekstur húsnæðis félagsins en áhugi á íþróttaiðkun fór vaxandi.
Fyrr á árum var aðaláhersla lögð á sund, leikfimi og frjálsar íþróttir, en á sjöunda áratungnum jókst áhugi á fótbolta og með tilkomu sjónvarps á Djúpavogi 1969 varð áhuginn enn meiri.
1970 – 1979
Þann 12. nóvember 1974 er haldinn fundur þar sem rætt er um eindurreisn félagsins þar sem deyfð er búin að vera yfir starfseminni en einng var rætt um að vinna að endurbótum á samkomuhúsinu. Á fundinum er Sigurður Gíslason kjörinn formaður. Stuttu síðar kemur stjórnin aftur saman, nú í Vegamótum, þar sem of kalt var í Neista til að hægt væri að funda þar. Enn var rætt um endurbætur á húsnæði. Tveimur mánuðum síðar kemur stjórnin aftur saman, í þetta sinn í Neista en þá var búið að gera svo mikið fyrir húsið „að til sóma er öllum sem þar hafa komið nærri sem er takmarkaður hópur fólks með mikinn áhuga fyrir framgangi félagsstarfsemi á staðnum“ eins og segir í fundagerð. Einnig kemur fram að spilararnir Bogi,
Hlífar og Gestur hafi gefið alla sína vinnu sem er stórt framlag þó að „músikin sé ekki á heimsmælikvarða hjá þeim“ samanber fundargerð.
Á þessum tíma höfðu nokkrir piltar stundað knattspyrnu og starfað sjálfstætt undir nafninu
„Stjarnan“ og höfðu þeir farið í keppnisferðir á firðina án þess að nokkur félagsskapur hafi styrkt þá til þessa áhugamáls þeirra. Ákveðið var að bjóða þeim inngöngu í félagið og hjálpa þeim eins og mögulegt væri.
Á svokölluðum Hermannastekkum var sléttað út tún og fótboltamörk reist þar og svæðið notað til iðkunar á knattspyrnu og frjálsum íþróttum á 8. áratugi 20. aldarinnar auk þess sem ýmsar skemmtanir á sjómannadegi og 17. júní voru haldnar þar og var svæðið í notkun til ársins 1983.
Það sem var einna mest áberandi á áttunda áratuginum voru deilur um staðsetningu og framkvæmdir við nýtt félagsheimili. Hafist var handa við að byggja nýtt félagsheimili þar sem gamli Neisti orðinn afar hrörlegur og fyrsta skóflustungan var tekin árið 1975 við hlið gamla Neista en vegna deilna um staðsetningu stöðvuðust framkvæmdir. Árið 1978 hófust framkvæmdir svo aftur og aftur var fyrsta skóflustungan tekin og í framhaldinu var tekinn grunnur fyrir nýju félagsheimili. Aftur stöðvuðust framkvæmdir þar sem ekki náðist samkomulag um staðsetningu og stóð grunnurinn tómur í nokkur ár. Á meðan var viðhald á Neista ófullnægjandi og hélt húsið áfram að drabbast niður engu að síður leigði ungmennafélagið húsið til leikfimikennslu á veturna.
Þann 12. nóvember 1974 er haldinn fundur þar sem rætt er um eindurreisn félagsins þar sem deyfð er búin að vera yfir starfseminni en einng var rætt um að vinna að endurbótum á samkomuhúsinu. Á fundinum er Sigurður Gíslason kjörinn formaður. Stuttu síðar kemur stjórnin aftur saman, nú í Vegamótum, þar sem of kalt var í Neista til að hægt væri að funda þar. Enn var rætt um endurbætur á húsnæði. Tveimur mánuðum síðar kemur stjórnin aftur saman, í þetta sinn í Neista en þá var búið að gera svo mikið fyrir húsið „að til sóma er öllum sem þar hafa komið nærri sem er takmarkaður hópur fólks með mikinn áhuga fyrir framgangi félagsstarfsemi á staðnum“ eins og segir í fundagerð. Einnig kemur fram að spilararnir Bogi,
Hlífar og Gestur hafi gefið alla sína vinnu sem er stórt framlag þó að „músikin sé ekki á heimsmælikvarða hjá þeim“ samanber fundargerð.
Á þessum tíma höfðu nokkrir piltar stundað knattspyrnu og starfað sjálfstætt undir nafninu
„Stjarnan“ og höfðu þeir farið í keppnisferðir á firðina án þess að nokkur félagsskapur hafi styrkt þá til þessa áhugamáls þeirra. Ákveðið var að bjóða þeim inngöngu í félagið og hjálpa þeim eins og mögulegt væri.
Á svokölluðum Hermannastekkum var sléttað út tún og fótboltamörk reist þar og svæðið notað til iðkunar á knattspyrnu og frjálsum íþróttum á 8. áratugi 20. aldarinnar auk þess sem ýmsar skemmtanir á sjómannadegi og 17. júní voru haldnar þar og var svæðið í notkun til ársins 1983.
Það sem var einna mest áberandi á áttunda áratuginum voru deilur um staðsetningu og framkvæmdir við nýtt félagsheimili. Hafist var handa við að byggja nýtt félagsheimili þar sem gamli Neisti orðinn afar hrörlegur og fyrsta skóflustungan var tekin árið 1975 við hlið gamla Neista en vegna deilna um staðsetningu stöðvuðust framkvæmdir. Árið 1978 hófust framkvæmdir svo aftur og aftur var fyrsta skóflustungan tekin og í framhaldinu var tekinn grunnur fyrir nýju félagsheimili. Aftur stöðvuðust framkvæmdir þar sem ekki náðist samkomulag um staðsetningu og stóð grunnurinn tómur í nokkur ár. Á meðan var viðhald á Neista ófullnægjandi og hélt húsið áfram að drabbast niður engu að síður leigði ungmennafélagið húsið til leikfimikennslu á veturna.
Félagsheimilið Neisti um 1980. Húsið var byggt árið 1924 og rifið árið 1987.
Á fundi árið 1978 er stofnað íþróttanefnd innan UMF Neista sem átti að hafa það hlutverk að efla íþrottastarfssemi og leita eftir styrkjum til að ráða þjálfara. Fljótlega upp úr þessu fer að færast líf í íþróttastarfsemi félagsins.
Ungmennafélagið Neisti á Djúpavogi varð 60 ára þann 24. Febrúar 1979 og var haldið upp á það með bingó, kaffisölu og dansleik á eftir.
1980 – 1989
Sumarið 1980 var Kristjana Hrafnkelsdóttir frá Stykkishólmi ráðin sem frjálsíþróttaþjálfari hjá Neista. Kristjana var þá tvítug, nýútskrifuð úr íþróttalýðháskóla í Danmörku og skipulagði hún starfið þannig að á daginn voru leikjanámskeið og frjálsíþróttaæfingar á kvöldin.
Kristjana var þjálfari hjá Neista í tvö sumur og var frjálsíþróttaiðkun þá með blómlegasta móti en Neisti sendi fjölmarga keppendur á sumarhátíð UÍA.
Fjölskylduganga UMFÍ var þann 14. Júní 1980 og gengu um 60 manns frá Gamla skóla, upp Kaupstaðaklif og inn í skógrækt. Þessi fjölskylduganga mun hafa verið árlegur viðburður næstu árin.
Aðstaða til sundæfinga batnaði til muna þegar ný sundlaug var tekin í notkun árið 1981. Sundlaugin var Bóndavörðu megin við Grunnskólann og var hún 12,5 x 8 m að stærð og um 80 cm djúp. Þrátt fyrir smæð reyndist hún mikil lyftistöng fyrir sundiðkun og í kjölfarið fór Neisti að skrá keppendur til leiks á sumarhátíð UÍA.
Árin 1983 og 1984 var Ólafur Áki Ragnarsson formaður Neista og þau ár voru merkileg í sögu félagsins. Enn er verið að ræða um framtíð félagsheimilisins og á aðalfundi þann 22. mars 1983 er verið að ræða um byggingu á nýju félagsheimili og þann 3. maí sama ár kemur það fram að Ístak hf muni reisa nýtt félagsheimili, 330 m2 að stærð. Þar kemur líka fram að Sigurbjörn Hjaltason hafi verið ráðinn íþróttaþjálfari og liði er safnað og æft fyrir þátttöku á Sumarhátíð UÍA.
Árið 1983 var byggður upp nýr völlur í Blánni þar sem núverandi völlur er en áhugi á knattspyrnu var mikill. Völlurinn, sem var malarvöllur var mikið framfaraskref fyrir félagið en efnið í honum þótti nokkuð gróft og kvörtuðu aðkomulið gjarnan undan því á meðan heimamenn vöndust því að spila með læri og hné rispuð til blóðs. Í kjölfarið var ákveðið að skrá lið meistaraflokks karla til leiks í íslandsmóti í fyrsta sinn og í desember 1983 var Þorvaldur Hreinsson, múrari úr Mosfellsbæ, ráðinn knattspyrnuþjálfari og undirbúningur fyrir þátttöku í íslandsmótinu í 4. deild hófst á fullu.
- janúar 1984 er merkilegur dagur í sögu Neista. Þann dag spilaði Neisti í fyrsta sinn í íslandsmóti karla í kanttspyrnu þegar íslandsmót í innanhúsknattspyrnu fór fram í Laugardalshöll. Neistamenn höfðu æft í gamla félagsheimilinu Neista sem var 66 m2 að
stærð og því voru aðstæður í Laugardalshöll nokkuð ólíkar því sem „strákarnir okkar“ áttu að venjast. Neisti lenti í riðli með Stokkseyri, Vask og Höfnum og vann Neisti alla leikina og komst þar með upp í þriðju deild.
Á aðalfundi þann 21. febrúar 1984 er félagsheimilamálið endanlega úr sögunni þar sem fram kemur að verið sé að reisa nýja slökkvistöð þar sem aðstaða muni verða til félagsstarfsemi. Á þessum sama fundi voru kynnt drög að nýju merki félagsins. Merkið var hannað af Hafdísi Hallgrímsdóttur og hefur það verið notað nánast óbreytt síðan.
Þann 19. maí 1984 spilaði Neisti svo fyrsta leik sinn í íslandsmóti í knattspyrnu þegar haldið var til Borgarfjarðar eystri. Liðið fór saman í rútu og Hjörtur Ásgeirsson var bílstjóri. Komið
var við á Egilsstöðum og einn liðsmaður Borgfirðinga, Valgeir Skúlason, var tekinn með en hann hafði verið að spila á dansleik um nóttina. Á Vatnsskarði var töluverður snjór og minnstu mátti muna að rútan sæti föst en allt hafðist þetta og Hirti tókst að koma liðinu á Borgarfjörð í tæka tíð. Malarvöllurinn á Borgarfirði þótti einn hinn besti á Austurlandi en þar sem töluverð úrkoma hafði verið dagana fyrir leik breyttist efsta lagið á honum í ökkladjúpa for. Í Þjóðviljanum þann 22. maí segir svo frá: „Fyrsti leikur á Borgarfirði laugardaginn 19.
Maí endaði 3-2 fyrir UMFB. Þorvaldur Hreinsson þjálfari Neista brenndi af vítaspyrnu á Borgarfirði en þetta var fyrsti leikur Djúpavogsliðsins á íslandsmóti. Heimamenn herjuðu út þrjú stig, Magnús Ásgrímsson skoraði tvö marka þeirra og Þorbjörn Björnsson eitt en Snæbjörn Vilhjálmsson og Þorsteinn Ásbjörnsson svöruðu fyrir Neista“.
Fyrsti heimaleikurinn á nýjum fótboltavelli í Blánni fór svo fram þann 26. Maí gegn Sindra og vannst hann 5-1. Í Þjóðviljanum þann 29. maí segir svo frá, undir fyrirsögninni „Glæsisigur hjá Neista í fyrsta heimaleiknum“: „Neisti vann glæsisigur í fyrsta heimaleik sínum í 4. deild. Þrándur Sigurðsson kom Sindra þó yfir úr vítaspyrnu en Þorvaldur Hreinsson jafnaði fyrir Djúpavogsliðið. Gunnlaugur Bogason gerði síðan útum leikinn með 3 mörkum í röð og fimmta markið gerði Snæbjörn Vilhjálmsson“.
Frá fyrsta heimaleik Neista í Íslandsmóti. Leikið var gegn Sindra og vannst leikurinn 5-1. Snæbjörn Vilhjálmsson er númer 10 og snýr baki í myndavélina. Sigubjörn Hjaltason er í bláum síðbuxum og snýr í átt að dómaranum.
Völlurinn á Djúpavogi þótti það slæmur að um það var fjallað í blöðum. Hefjast m.a. fréttir af knattspyrnu í NT sumarið 1984 á þessa leið: Neisti-Leiknir F 2-3. Þessi leikur var leikinn á hinum hræðilega velli á Djúpavogi. Í þessum leik voru skoruð hvorki meira né minna en þrjú sjálfsmörk Enn leikið á hinum hræðilega velli á Djúpavogi. Ágúst Þorbergsson þjálfari og
markvörður Borgfirðinga meiddist á hné í leiknum er hann lenti á grjótnippu. Sauma varð sárið.
Rætt var við Óla Björgvinsson í NT þann 30. júlí 1984 vegna vallarins: „Knattspyrnuvöllurinn hér á Djúpavogi var byggður í fyrrahaust, og það var ekki unnt að setja í hann varanlegt efsta lag. Við settum hins vegar efni í hann sem við völdum úti í náttúrunni til bráðabirgða, og hann var viðurkenndur af knattspyrnuyfirvöldum í vor,“ sagði Óli Björgvinsson sveitarstjóri á Djúpavogi í samtali við NT, en hann hafði samband við blaðið vegna ummæla blaðsins sem lutu að því að völlurinn á Djúpavogi væri slæmur. Óli sagði að ætlunin væri að setja harpað efni ofan á völlinn, en bíða yrði eftir því að Vegagerð ríkisins yrði á ferðinni með hörpunarvél, sem yrði líklega í haust. Hann sagði að mikil vinna hefði verið lögð í völlinn, og fjárráð sveitarfélagsins leyfðu ekki að panta vélina sérstaklega á staðinn til slíks verkefnis. Hann sagði völlinn ekki vera eins og best væri á kosið, en hann væri alltaf valtaður vandlega fyrir hvern einasta leik, og menn legðu metnað í að hann væri í sem bestu lagi hverju sinni, er Neisti leikur á honum í íslandsmótinu, 4. deild.“
Neisti endaði tímabilið í 5. sæti af 8 liðum í F riðli austurlands með 19 stig og markatöluna 34-27 og voru menn nokkuð sáttir árangurinn á fyrsta tímabili félagsins. Snæbjörn Vilhjálmsson var markahæstur með 9 mörk og Gunnlaugur Bogason skoraði 7.
Aftur var farið á íslandsmót í innanhússknattpyrnu í upphafi árs 1985 og að þessu sinni lenti Neisti í riðli með Tindastól, Leikni F og Þór Vestmannaeyjum. Fyrsti leikurinn gegn Tindastól endaði með sigri Neista 7-3 og því næst bar Neisti sigurorð af Leikni F 6-3. Það var því ljóst að með því að gera jafntefli eða vinna síðasta leikinn gegn Þór myndi Neisti komast upp í 2. deild. Leikurinn varð æsispennandi en Vestmannaeyingarnir komust í 6-3 þegar tvær og hálf mínúta voru eftir. Neistamenn náðu hins vegar að skora 3 mörk og jafna og þar með vann Neisti riðilinn og komst upp í 2. deild. Þetta töldu menn glæsilegan árangur enda liðið aðeins að taka þátt í mótinu í annað sinn. Neisti spilaði svo tvö ár í annarri deild áður en liðið féll aftur niður í 3. deild.
Sumarið 1985 spilaði Neisti aftur í Austurlandsriðli 4. deildar og að þessu sinni endaði liðið í öðru sæti og var hársbreidd frá því að komast í úrslitakeppnina en liðið endaði með 22 stig, jafnmörg og Sindri sem vann riðilinn en þar sem Sindri var með betra markahlutfall fóru Hornfirðingar í úrslitakeppnina. Árangur liðsins þetta sumar er sá besti sem félagið hefur náð í deildarkeppninni. Eftirminnilegt er að bræðurnir frá Laufási voru áberandi í liðinu þessi fyrstu ár sem Neisti lék í 4. Deildinni og í Þjóðviljanum þann 5. Júní 1985 mátti lesa eftirfarandi: Bogasynir afgreiddu Egil hinn rauða! Bogasynirnir frá Djúpavogi sáu um að afgreiða Egil rauða 5-2 í Neskaupstað í F-ríðli 4. deildarinnar á laugardaginn. Neisti vann 5-2, Ómar Bogason skoraði 2 mörk, Gunnlaugur Bogason 2 og þegar Neisti fékk vítaspyrnu var það Ragnar Bogason sem tók hana. Markvörður Egils varði en boltinn hrökk út til fjórða bróðuríns, Ágústs Bogasonar, sem skoraði!.
- janúar 1986 var kjörin ný stjórn og tókk þá Ólafur Ragnarsson við formennsku af Erni Magnússyni. Nýja stjórnin fundaði oft og virðist hafa verið mjög virk en hún starfaði þó aðeins í fram í september sama ár þegar ný stjórn undir formennsku Ragnhildar Steingrímsdóttur var kjörin. Á aðalfundinum í september var ákveðið að selja samkomuhúsið Neista til niðurrifs.
Á þssum árum var lífleg starfsemi í félaginu sem mikil útgjöld fylgja og oft var rætt um að greiða þyrfti niður skuldir og margvíslegar fjáröflunartillögur eru nefndar. Þann 17. júní 1986 var m.a. haldinn útidansleikur á Hermannastekkum þar sem Tríó Valgeirs spilaði fyrir dansi.
Á aðalfundi þann 22. nóvember 1987 kemur fram að Neisti fékk 400.000 krónur fyrir Neista þegar hann var rifinn og þar með er sögu þessa húss lokið.
Þann 10. desember 1987 var kjörin ný stjórn og í henni störfuðu: Þórir Aðalsteinsson, formaður og með honum: Eiríkur Björnsson, Kristborg Ásta Reynisdóttir og Þorbjörg Guðjónsdóttir. Einn sá sem kosinn var hafði sagt af sér og vantaði því einn í stjórnina. Á fundinn mættu tveir fulltrúar fráfarandi stjórnar, þær Jónína Guðmundsdóttir og Ragnhildur Steingrímsdótir. Auk þeirra var mættur fulltrúi knattspyrnuráðs, Andrés Skúlason. Helstu málefni þessa fyrsta fundar voru þau að rætt var um að gera félagsmannatal og að rukka inn félagsgjöld. Auk þess var ákvðið að halda unglingadansleik og að koma mánaðarlega út fréttabréfi. Þá var rætt um þjálfaramál og að halda skyldi spurningakeppni fyrirtækjanna í janúar. Þá kom Andrés fram með þá tillögu að þökuleggja skyldi malarvöllinn, þar sem grasvölllur væri mun heppilegri heldur en marlarvöllur.
Þann 1. apríl 1989 tók ný stjórn til starfa. Formaður hennar var Kristján Ingimarsson og með honum voru Ágúst Guðjónsson, Bríet Pétursdóttir, Hafdís Bogadóttir og Brynjólfur Reynisson. Auk þess voru tveir meðlimir úr stjórn íþróttaráðs á fyrsta fundinum, þeir Sigurður Á Jónsson og Ástþór Jónsson. Málefnin sem rædd voru á þessum fyrsta fundi voru m.a. að komast þyrfti að stöðu félagsins, þar sem hún væri ekki ljós, þá var rætt um spurningakeppni, bingó á sumardaginn fyrsta, eflingu á unglingastarfi, þökulagningu á malarvellinum og ráðning á þjálfara. Þá var rætt um mikilvægi þess að sem flestir Djúpavogsbúar væri skráðir í Neista því Lottótekjur væru greiddar sem hlutfall af skráðum félagsmönnum. Þá var rætt um að breyta þyrfti útliti á Neistagöllum o.fl. Einnig kom fram að stefnt skyldi að dansleik þann 1. maí og var ákveðið að fá hljómsveitina Þörungana til að spila fyrir dansi. Þess má geta að dansleikjahald hafði undanfarin ár verið ein helsta fjáröflunarleið félagsins.
Þessi stjórn fundaði nokkuð stíft til að byrja með en eitt af þeim verkefnum sem hún hafði á hendi var að skipuleggja 17. júní hátíðahöld í tengslum við 400 ára verslunarafmæli Djúpavogs. Mikið var um að vera þann dag og í fundargerðabók er eftirfarandi skráð:
„Byrjað á skrúðgöngu frá skólanum út á fótboltavöll. Þar var fyrst ávarp fjallkonu sem var Margrét Urður Snorradóttir. Síðan tóku við ýmsir leikir. Tók þá söngvarakeppni yngstu kynslóðarinnar við og var það mjög vel heppnað og skemmtilegt atriði. Vonumst við til að sú keppni eigi eftir að verða að árlegum viðburði. Fyrri part kvölds var síðan dansleikur fyrir yngsta fólkið en frá 11-3 fyrir fullorðna og spiluðu Skriðjöklarnir fyrir báðum dansleikjunum. Var margt um manninn“.
Almennt er talið að þetta sé fjölmennasti dansleikur sem haldinn hefur verið á Djúpavogi en gestir komu víðs vegar af og skiptu hundruðum.
Frá 17. Júní hátíðahöldum árið 1989.
1990 – 1999
Árið 1991 breyttist aðstaða til knattspyrnuiðkunar til hins betra þegar knattspyrnuvöllurinn var þökulagður.
75 ára afmæli félagsins var haldið þann 27. febrúar 1994 og mættu 210 manns i afmælisveisluna en annars var afmælisárið merkilegt af ýmsum ástæðum. Þorbjörg Sandholt var formaður félagsins á þessum tíma en Bríet Pétursdóttir tók við formennsku í maí.
Jóhann Hjaltason smíðaði varamannaskýli fyrir knattspyrnuvöllinn og útidansleikur var haldinn á Hermannastekkum á 17. júní.
Belginn André Raes var ráðinn þjálfari í knattspyrnu og frjálsum íþróttum. Neisti náði þetta ár sínum besta árangri í bikarkeppni KSÍ knattspyrnu þegar liðið sigraði Sindra frá Hornafirði 6 – 2 og komst þar með í 32 liða úrslit þar sem það mætti stórliði Vals á Djúpavogsvelli þann
- júní. Í liði Vals spilaði m.a. Guðni Bergsson auk þess sem Eiður Smári Gudjohnsen var á mála hjá liðinu en hann spilaði ekki þennan leik. Neistamenn mættu algerum ofjörlum sínum í leiknum sem Valur vann 12-0.
Bylting varð svo í aðstöðu til almennrar íþróttaiðkunar árið 1994 þegar nýtt íþróttahús var tekið í notkun og naut ungmennafélagið að sjálfsögðu góðs af því. Íþróttahúsið var vígt þann
- desember 1994 en hafði þá verið í notkun frá því í byrjun október. Bygging hússins hófst 1989 en þá var grafið fyrir húsinu en aðal vinnan fór fram síðustu tvö árin. Um 250 manns voru viðstaddir vígsluna og bárust húsinu margar góðar gjafir m. a. frá sérsamböndum innan ÍSÍ. Eftir að húsið var tekið í notkun var nýting á því góð og tók Neisti að sér ýmis konar mótahald í kjölfarið t.d. fór íslandsmótið í innanhússknattspyrnu 5. flokks karla, Austurlandsriðill, fram, í fyrsta skipti, á Djúpavogi skömmu fyrir jólin og var forriðillinn spilaður í tveimur riðlum. Það var ánægjuefni mótshaldara að geta tekið á móti þessum góðu gestum á fyrsta íslandsmótið sem haldið hefur verið í nýja íþróttahúsinu á Djúpavogi. Skömmu síðar var Dórumótið, innanahússmót yngri flokka kvenna í knattspyrnu haldið í hinu nýja íþróttahúsi.
Árið 1995 er merkilegt fyrir þær sakir að þá um sumarið tók kvennalið Neista þátt í íslandsmóti í knattspyrnu, austurlandsriðli. Reynsluleysi leikmanna gerði það að verkum að árangurinn lét á sér standa en þó náði liðið að sigra Hött á Djúpavogsvelli.
Á árunum 1987 til 1996 var skipt ört um stjórnir og formenn og sátu þær á bilinu 1-3 ár og jafnvel áttu sér stað mannabreytingar innan árins ef því var að skipta. Andrés Skúlason tók að sér formennsku árið 1996 og sinnti hann því starfi í fimm ár. Árið 1997 var Albert Jensson ráðinn til þess að þjálfa knattspyrnu og fluttu hann og Halldóra kona hans á staðinn í kjölfarið en þau áttu eftir að starfa mikið fyrir félagið næstu árin.
Aðal starfsemi félagsins fór fram á sumrin en knattspyrna og frjálsar íþróttir voru iðkaðar af þó nokkrum krafti og voru jafnan tveir til þrír þjálfarar við störf. Umsvifin voru orðin það mikil vegna þessa að árið 1998 er í fyrsta sinn ráðinn framkvæmdastjóri yfir sumarið til að sjá um sumarstarf félagsins, eða eins og segir í bókun: „Halldór Björgvin hefur verið ráðinn í starf framkvæmdastjóra. Starfslýsing óljós og ræðst af aðstæðum á hverjum tíma.“
Árið 1998 var svo ráðinn knattspyrnuþjálfari frá Makedóníu, Dragi Pavlov að nafni en hann settist að á íslandi í kjölfarið og þjálfaði víða, m.a. hjá Hetti, FH, Stjörunni og Víkingi R. Dragi hafði spilað í efstu deildum í Júgóslavíu og Frakklandi, hann kunni lítið sem ekkert í ensku og enga Íslensku og því voru samskiptin við leikmennina oft á tíðum spaugileg. Það var augljóst á fyrstu æfinguni sem hann mætti á og fór fram út á söndum að viðbrigðin voru mikil fyrir hann að koma frá Balkanskaganum í áhugamannalið á Djúpavogi. All nokkrir leikmenn frá Makedóníu og Serbíu komu svo næstu ár til að spila með félaginu í deildakeppninni.
Í fundargerðabók má finna yfirlit yfir starfsemi félagsins árið 1999 og þar kemur eftirfarandi fram: Íslandsmót 5. fl., Austurlandsmót innanhúss, Íslandsmót 5. fl. og 3. fl.
Landsbankahlaup, pollamót, sumarhátíð, Króksmót 5.fl, Austurlandsmót 5. fl, Íslandsmót innanhúss. Æfingatímar 532 hjá yngri flokkunum. Önnur verkefni: Öskudagur, kofaborg, götuleikhús, 17. júní, 18. júní 80 ára afmæli Neista. Eins og sjá má hefur verið í nógu að snúast og starfsemin í blóma.
Seinni hluta tíunda áratugarins voru útiböll á Hermannastekkum fastur liður, hljómsveitir eins og Sniglabandið, Á móti Sól, Papar, Sólstrandargæjarnir, Shape og Spoon komu og
spiluðu. Með reglugerðarbreytingu sem leiddi til gríðarlegrar hækkunar á kostnaði við löggæslu lögðust þessar skemmtanir af.
Fyrr í þessari samantekt var minnst á landsliðsmann frá Djúpavogi en annar landsliðsmaður frá Djúpavogi er Sigurður Karlsson. Siggi ólst upp og bjá á Djúpavogi fram á unglingsár en ákvað að helga sig frjálsíþróttum 16 ára gamall og flutti hann þá á Sauðárkrók þar sem hann æfði með Jóni Arnari Magnússyni, undir handleiðslu Gísla Sigurðssonar frjálsíþróttaþjálfara. Siggi var í liði Íslands sem sigraði í Evrópubikarmótinu í frjálsíþróttum sem fram fór á Laugardalsvelli í júlí 1998 þar sem hann var yngsti keppandinn á mótinu, aðeins 18 ára. Siggi setti nokkur íslandsmet á ferlinum en meiðsli komu í veg fyrir að hann gæti stundað íþróttirnar eins lengi og hann hefði viljað. Siggi var valinn íþróttamaður Neista árið 1996.
2000 – 2009
Samfara því að starfsemi félagsins var blómleg um aldamótin voru fjölmargir stjórnarfundir haldnir. Helstu viðfangsefnin voru að afla tekna, sjá um starfsmanamál og standa straum af þeim kostnaði sem til féll. Þann 24. febrúar 2001 hætti Andrés sem formaður, eftir 5 ár við stjórnvölinn og ný stjórn tók við. Formaður var kjörinn Ágúst Jóhannsson og með honum: Steinunn Jónsdóttir, Hafliði Sævarsson, Axel Aðalsteinsson, Sólný Pálsdóttir og Jóna Þormóðsdóttir.
Eitthvað er óljóst með formennsku eftir það ár því hvergi er bókað hver tekur við af Ágústi en
- apríl 2002 tekur ný stjórn við. Þar er Sólný Pálsdóttir kjörin formaður og með henni Sigrún Hallgrímsdóttir, Steinunn Jónsdóttir, Halldóra Dröfn Hafþórsdóttir og Jóna Þormóðsdóttir.
Árið 2002 hófst samstarf Neista og Djúpavogshrepps sem fólst í því að boðið var upp á íþróttaæfingar í knattspyrnu, frjálum íþróttum og sundi af hálfu Neista í beinu framhaldi af skólatíma. Stundatöflur skólans og æfingatímar Neista voru samræmd með þetta í huga og mæltist fyrirkomulagið vel fyrir. Þar með voru íþróttaæfingar á vegum félagsins stundaðar á ársgrundvelli með hléi í ágúst.
Þamm 30. janúar 2003 tók ný stjórn við þar sem Albert Jensson var kjörinn formaður og með honum Sólný Pálsdóttir, Elín K. Einarsdóttir, Jóna Þormóðsdóttir og Þórir Stefánsson. Þar lauk Steinunn Jónsdóttir störfum fyrir félagið en hún starfaði lengi sem gjaldkeri. Segja má að með formennsku Alberts hafi komið annað stöðugleikatímabil því hann starfaði sem formaður í 6 ár. Ákveðið var á fyrsta fundi að auglýsa eftir gjaldkera og var Hlíf Bryndís Herbjörnsdóttir ráðin þann 5. mars 2003.
Árið 2003 var svo tekin í notkun ný innisundlaug og var sundlaugin mikil lyftistöng fyrir sundiðkun. Sunddeild Neista var stofnuð sama ár og áhugi á sundi jókst mikið. Næstu ár á eftir fjölgaði iðkendum í sundi hjá Neista og náðu félagsmenn góðum árangri í mótum á Austurlandi.
Á þessum árum var mikið um að vera í íþróttastarfi hjá félaginu og árið 2003 voru starfandi meistaraflokkur karla, yngri flokkar í knattspyrnu, sunddeild og frjálsíþróttaráð. Þá var hin
árlega spurningakeppni Neista, sem hafði verið á dagskrá í um aldarfjórðung, stór viðburður á hverju ári hjá félaginu. Framkvæmdastjóri var starfandi og leikjanámskeið og kofaborg voru í byrjun sumars að venju. Á þessu tímabili virðast fjármálin líka hafa verið í góðu lagi, allar deildir reknar með hagnaði og félagið styrkt veglega af fyrirtækjum.
Árið 2004 var sparkvallaátaki KSÍ ýtt úr vör. Um var að ræða eitthvert umfangsmesta útbreiðsluverkefni sem KSÍ hafði ráðist í en kveikjan að því var ákvörðun UEFA um að veita aðildarsamböndum sínum styrk til að byggja sparkvelli. Á Djúpavogi var sparkvöllur tekinn í notkun árið 2005 og þar með batnaði enn aðstaða til íþróttaiðkunar.
Í ágúst 2007 lék meistaraflokkur karla sinn síðasta leik í íslandsmóti þegar liðið spilaði gegn Hömrunum á Akureyri. ATH
Starfið þessi ár, undir formennsku Alberts Jenssonar, einkenndist af miklum uppgangi félagsins og var til þess litið, bæði hjá ÍSÍ, KSÍ og UÍA hversu öflugt starfið var á þessum litla stað. Félagið náði að halda úti liði í meistarflokki karla mun lengur en nokkur átti von á og það sem var glæsilegast í því samhengi var að liðið var nær eingöngu skipað drengjum úr heimabyggð. Þá var yngri flokka starfið í knattspyrnu einnig mjög öflugt þrátt fyrir fá börn í árgangi. Albert lét af formennsku á aðalfundi félagsins árið 2009 eftir farsælt 6 ára starf. Sú stjórn sem tók við var eingöngu skipuð konum en þær Hlíf Herbjörnsdóttir, Sóley Dögg Birgisdóttir, Klara Bjarnadóttir, Guðný Helga Baldursdóttir og Þórdís Sigurðardóttir voru kosnar í stjórn þetta ár og hafði stjórnin í nógu að snúast enda starfsemin nokkuð umfangsmikil.
Þann 17. maí 2009 var haldið upp á 90 ára afmæli félagsins með veistlu á Hótel Framtíð. Um 150 manns mættu í afmælið þar sem sögu félagsins voru gerð skil auk þess sem boðið var upp á söngatriði og ræðuhöld sem skolað var niður með dýrindis bakkelsi.
Vert er að geta þess að mikið og gott starf var unnið í sundþjálfun hjá Neista að árin eftir að nýja sundlaugin var vígð en félagið sigraði í öllum þeim fjórum mótum sem haldin voru á Austurlandi árið 2009.
2010 – 2019
Í Morgunblaðinu þann 13. mars 2010 skrifaði Andrés Skúlason eftirfarandi: „UMF. Neisti sem stendur fyrir kröftugu ungmenna- og íþróttastarfi meðal barna og unglinga efndi á dögunum til svokallaðs Skautadags fjölskyldunnar og mæltist sá viðburður vel fyrir. Ríflega 80 manns á öllum aldri komu saman á ísilögðum vötnunum í nágrenni Djúpavogs og renndu sér þar í blíðviðri og síðan var grillað á eftir. Neisti stóð síðan fyrir uppskeruhátíð sl. fimmtudag þar sem liðið ár var gert upp og voru ýmis hvatningarverðlaun veitt af því tilefni til barna og unglinga á Djúpavogi“.
Sundstarfið stóð í blóma en sunddeild Neista vann öll þau fjögur mót sem haldin voru á Austurlandi árið 2010. Þetta voru Vormót UÍA, Sumarhátíð UÍA, Meistaramót Austurlands og Bikarmót UÍA sem haldið var á Djúpavogi. Árið eftir náði Neisti þeim einstæða árangri að sigra þriðja árið í röð í öllum fjórum fjórðungsmótunum í sundi sem haldin voru.
Á aðalfundi árið 2011 kom fram í skýrslu formanns að 90% af nemendum grunnskólans hafi tekið þátt í starfi Neista. Á sama fundi er það til umræðu að Golfklúbbur Djúpavogs renni inn í Neista en rekstur klúbbsins hafði verið í lægð síðustu ár.
- júní hátíðahöld hafa verið þáttur í starfsemi félagsins frá árinu 1947 og árið 2011 var ákveðið að blása lífi í þessi hátíðahöld en það ár var komið á svokallaðri hverfakeppni þar sem bæjarfélaginu var skipt niður í hverfi sem hvert hverfi fékk úthlutað ákveðnum lit til að nota til skreytinga. Skrúðgangan þetta ár var svo farin þar sem hverfalitirnir voru alls ráðandi og óhætt er að segja að 17. júní hátíðahöld þetta ár hafi verið litríkari og fjölmennari en nokkru sinni fyrr.
Á aðalfundi 2012 er skipt um stjórn en sú stjórn sem hafði starfað síðustu tvö ár hafði verið mjög virk. Nýja stjórn skipuðu Kristborg Ásta Reynisdóttir, Lilja Dögg Björgvinsdóttir, Ester Sigurásta Sigurðardóttir, Pálmi Fannar Smárason og Óðinn Sævar Gunnlaugsson. Ester sagði sig úr stjórn stuttu síðar og Hafdís Reynisdóttir kom inn í hennar stað.
Árið 2012 sigraði Neisti í tveimur af þremur fjórðungsmótum sem haldin voru á árinu, Sumarhátíðinni og Bikarmótinu og árið 2013 vann Neisti Bikarmótið en náði ekki að sigra í hinum tveimur mótum ársins.
Árið 2013 var enn verið að ræða um inngöngu golfklúbbsins í Neista. Ekki varð af þessu og því miður varð niðurstaðan súð að golfklúbburinn var lagður niður.
Hvað félagsstarfið varðar hefur Neisti staðið fyrir jólabingói, spurningakeppni félaganna, haldið utan um skemmtun á 17. Júní, þá er haldinn sérstök uppskeruhátíð – Neistadagur um miðjan ágúst til að loka sumarstarfinu. Margir hafa lagt sitt vinnuframlag af mörkum til stuðnings félagsins í sjálfboðavinnu en án alls þessa fólks gæti félagið ekki starfað.
Íþróttamenn ársins:
2016: Þór Albertsson
2015: Jens Albertsson & Bergsveinn Ás Hafliðason 2014: Bergsveinn Ás Hafliðason
2013: Bjarni Tristan Vilbergsson 2012: Bjarni Tristan Vilbergsson 2011: Sunddeild Neista
2010: Sunddeild Neista
2009: Sunddeild Neista
2008: Gabríel Örn Björgvinsson 2007: Jóhann Atli Hafliðason 2006: Anton Stefánsson
2005: Guðmunda Bára Emilsdóttir 2004: Sandra María Ásgeirsdóttir 2003: Ásta Birna Magnúsdóttir 2002: Rafn Heiðdal
2001: Guðný Sjöfn Þórðardóttir
2000: 5. fl. karla í fótbolta
1999: 5. fl. karla í fótbolta
(Rafn Heiðdal, Birgir H. Jóhannsson, Natan Leo Arnarsson, Kristján Páll Vignisson, Jón Einar Ágústsson, Skúli Andrésson, Sigurður H. Magnússon, Guðmundur H. Stefánsson, Bjartmar Þ. Hafliðason)
1998: Bryndís Reynisdóttir 1997:Tinna Dögg Guðlaugsdóttir 1996: Sigurður Karlsson